Korkmayın açık denizlerde sizi batıracak dalga yoktur. Sığ sulardır hep bir tekneyi alaşağı eden. Kaybolmaktır en kötüsü denizlerde, fenerlere güvenin. Buyrun deyin lafınızı, lafla yürüsün peynir gemileri bu kez.





Karanlıktan Notlar/Ellerim Çok Üşüyor Benim.......

>> 17 Aralık 2008 Çarşamba

Kelimelerin firarıdır sana bu....
Kelimelerim kendimden önce dökülüyor sana...Sussam diyorum, anlatmasam, ama kelimelerim içimden firar ediyor senin ruhuna....Susmalarımın bile anlamında oluyorsun, anlayamadıklarım da elimden tutan düş sokağındaki hüzün kokulu beklediğim... Sen,söyleyemediklerimi ve bilmediklerimi de biliyorsun... Kelimelerimi sen yazmış gibi...
Gene bir düşüşte, düşüyor yollarımız birbirine....
Nefesini ekliyorum nefesime...Her solukta sen oluyorum, her solukta ben oluyorsun,tırnak uçlarımdan saçımın teline değin...Seni atsam diyorum içimden, olmuyor...Gene sana düşüyorum her yolun başında...Canım ne kadar yansa da uslanmıyor işte hala düşüşlerim...
Hüzün batıyor gözüme....yoksa ağlamam ben...
Gözümü her kapattığımda göz kapaklarıma batıyor hüzün.İşte ondan sebep bulaşıyor değdiği, gördüğü her şeye...Bir polen salgınında kaçmış olmalı gözüme hüzün...Bi ilk baharda...bir ilkbaharın sonu olan yollarında, gidenlerden arta kalırken...
Ben değil, hüznüm ağlıyor gözlerimden...Yaş değil, yaşam akıyor gözlerimden... “Ben ağlamam” diyorum ama hüznüm “ben ağlarım” diyor...O beni dinlemiyor....Ne zamanki emaneten zannederken, beni kandırıp, asli yerleşti gözlerime hüzün, o zaman başladı kendi hükmünü sürmeye gözlerimde....
Ellerim isyanda...ellerim çok üşüyor benim....
Ellerim tüm köprüleri yakmış aklımla bağlantı yollarında...Kendini dinliyor ,kendini yazıyor,yüreğimden feyz alıyor...Ellerim bu sıralar yüreğimden bile çok üşüyor....Isınmak için çabaladıkça ben, eski bir yalnızlığın buzlarına dokunuyor parmak uçlarım....Hiç durmuyor, hiç dinlenmiyor...Kendine yükleniyor....Kendi yüklemini yazıyor....Ellerim çok üşüyor....
Ellerime mukayyet ol bu üşümelerim de....Yoksa yazacaklar şehrin en görünen meydanında bir duvara Devrim gibi senin adını...Ve diyecekler altına da isimsiz bir imza ile “Kurtuluşa kadar sen, Kurtuluşa kadar AŞK...”


Not: İnançlı bir Devrim sloganını, İnançlı bir aşk sloganına çeviren dosta teşekkürler..."Kurtuluşa kadar Aşk"....

4 yorum:

beenmaya 18 Aralık 2008 14:24  

olsun. aşk ta, sen de, kelimelerin de sonsuza kadar...

özlem demirçi 18 Aralık 2008 18:11  

sonsuza kadar burdayız senle beraber:)))))

Kaptanzade 20 Aralık 2008 01:36  

Ne güzel biriktiriyorsun kız, ne güzel döküyorsun eteğindeki taşları. Ellerin üşümesin emiiiii...

özlem demirçi 20 Aralık 2008 23:59  
Bu yorum yazar tarafından silindi.

diplerde

*Hayatın seni savurduğu yer, senin savrulmak istediğin yer olmayabilir. Dur ve bak; "buraya nasıl geldim"

*dünya batıyor iyi tutun, güneşle tek başına bırakacak seni.(haiku)


İzleyiciler

  © Blogger template Romantico by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP