DÜŞ

Uyuduğum, bir düştü. İçine giriverdiğim, ansızın. Sığamadığım. Yüreğimi sığdıramadığım. Zaman şimdiki kadar yakın, hiç gelmemiş kadar uzak. Habersizdi sevmeler o günlerde. Belirsizdi. Gerçek yoksunuydu bilmeler. Ve kendimden bile esirgediğim cümlelerim vardı, anlamları saklı, özneleri gizli...

Uyandığım; göz kör, dil lal, dört duvar sağır. Üstü açık kalmış bir yürek. Uyku sersemi bir zaman ve alıp başını gitmeler...Şimdiler kayıp, geçmiş hiç yok. Söylenmemiş bir yalanın gerçekliği kaldı yüreğimde. Ve bir düşün hiç silinmeyecek izi. Ve ağır, ve soğuk, ve karanlık...

Düş’tün.
Düş’ümdün.
Gerçeğinden uzak
Uzak olduğun kadar benim...
Düştün, kayıp gittin ellerimden
Gerçek oldun
Kırılıverdin...
Şimdilerde
Olmayan gözlerinden bakıyorum da kendime
Düşüyorum uçsuz bucaksız
Senin gibi
Üşüyorum.
Düştüğün yer o kadar açık seçik ki
Eğilipte baktığımda
Kendimi görüyorum...

Read more...

Öğrenmek

- Hey, dur bakalım nereye böyle?
- Gidiyorum işte biliyorsun, bakmıyorum.
- Yalancı
- Niye ?
- Hayatının her noktasına işlemişken nasıl olurda görmezden gelirsin?
- Bakarsam canım acıyor.
- Bakmasan da görüyorsun ama
- Daha az acıyor
- Yalancı…

Ne çok aslında görmezden gelmeye ittiklerimiz; görmeyeyim, bilmeyeyim çabalarımız. Oysa öylesi deymişse hayatlar içi içe ne mümkün ki bilmemek, ne zor bilip kabul etmek.
Acımaz mı sanırsınız her bir anında varsaydığınız olup biten.
Acımaz mı sanırsınız her bir olmayışınız
Acımaz mı sanırsınız her bir …
…
…
…


Acır…

Acı öğretir.

Read more...

Ada

Usulca çekilirsin
Hani hiç olmamış gibi.
Bir yerde olabilirsin
Olduğun yerden ayrı.
Gecelerin bir kokuyla da başlayabilir
Bir sesle de doğabilir gün
Daima tutunacak bir şeyler gerekir.
Umutlarına bel bağlamaktan vazgeçersin.
Suskunluğunu,
Yalnızlığını,
Tam orta yere koyup
Denizin seni içine almasını beklersin.
Bir vapur gelir iskelene
Konukların olur bağrında
Sonra son vapurla uğurlarsın
Sen dışında hayatlarına.
Hiç kimse gitmez senden sanırsın
Yanılırsın.

Read more...

Karanlıktan Notlar/ Gölgeden Karanlığa.........

Gece yarısı karanlık dünya seferleri.....
Boşlukta dolanıyorum, içimin boşluğunu küçük yalnızlıkların hüznüne bırakarak...Korku nerde başlıyor, nereye gidiyor, nerde bitiyor, bilinmez...Korkmalardan korkmuyorum....
Bıraktığın/ bıraktığım yerden düşüyorum sana gene....
Hiç bişey aynı kalamazken aynı buluyorum seni eski düşlerde, düşüşlerde...Elimi uzatıyorum sana...Elim arafta, elim havada, elim yoklukta... Gidişinin rüzgarı esiyor bedenime...Bedenim şimdi histerik bi hasta...Titriyorum.....Elime ayrılığın yeli yazıyor kendi alın yazısını....Üşüyorum...Galiba bu defa senden de düşüyorum...Elime dayıyorum yüreğimin yalnızlıklarını .....Sessizlik ve sensizlik karışıyor birbirine....Ya da bensizlik.... Zaman geçiyormuş işte ve dilimde yeni yalnızlık kelimeleri....
Otobüs camları anlıyor en iyi beni şimdilerde....
Yaslanacak omuz bulamadığı için mi yaslanıyor kafam artık,buğulu otobüs camlarına....
Hüznümü bırakıyorum tanımadıklarıma, İstanbul da şehir içi seferli belediye otobüslerinin ,
sessizliğimin avazını paylaşan camlarında...
Şimdi benim hüznüm dolanıyor tek biletlik İstanbul sokaklarında...Yalnız bi kadın edasıyla...Kimler dokunuyor bilmiyorum camın buğusuna kazınmış hüznümün ıslak kederine.....
Kederlerimi atıyorum boğazın sessiz, dalgasız gecelerinde, denizin dibine...
Dünyanın sonu geliyor,benim sonum geliyor, öfkemin sonu gelmiyor...Küfrüm hiç bitmiyor....Senin sonun gelmiyor...Korkaklıktan mı bunca cesaret...Huzuru aramakta şimdi ruhum senin uzaklardaki bedenin de... Sonum ol istiyorum... “hadi kalk” diyorum ,gözlerinde ölemeyeceğim bi kente gitmeliyiz...ve orda günü bitirmeliyiz...Sen ben olamazken, ben daha sen’ e varamamışken çoğul kişi olalım düşüşler de... Gögsüne dayayıp kafamı, ellerin saçlarımda dolanırken, dünyanın düğümleri çözülerken gözlerinde, nefesin yüzümdeyken, son nefesim ol....
Gölgeden karanlığa notlar yazıyorum....Karanlığın gölgeleri yokken....
Ruhumun aralık kalmış bi yerinden yada yüreğimin bi çatlağından sızıyorsun hayatıma...Geç kalıyorum kendime....Fethin önce beynime...Ben bi çare...Anlamıyorum ,anlamak istemiyorum belki de.Sadece sonu bilinen bi filmi ters düz etmek istiyorum ezberimde...
Bıraktığım an ellerim bulacak seni kendi hikayelerinde...
Ellerim komut dinlemiyor...Aklım karışacak zamanı çoktan geçmiş..Yüreğim bi köşede esir düşmüş.....Susuyorum...
Bıraktığım yerden düşebilirim sana belki de.....

Read more...

DÜŞLERİNDE SAKLA BENİ

Kitabının yarım kalan sayfasında sakla beni....
Kaleminin yazılmamış ucunda.
Bu gece düşlerinde sakla beni,
Bulamayayım ben kendimi.
Saklanı verelim bu gece düşlerinin en kuytu köşelerine,
Ciğerimiz de bir solumalık nefesle.
Sadece sen bil orada olduğumu,
Ben bile bilmeyeyim olduğum yeri, sen de yok olayım...
Yüreğimde ,gecede artık senin hükmünde
Durdurmakta senin elinde, düşe devam etmekte..
Bu gece düşlerinde sakla beni.
Gerçekler acıtmasın içimizi,
Duymayalım hayatın o beş para etmez zehirli hallerini.
Sadece ....Sadece biz olalım.
Ne gökyüzünde , ne yer yüzünde arada bir yerde
Yer çekimine inat düşlerinde olalım....
Bu gece düşlerinde sakla beni.
Silelim hafızalarımızın lekeli izlerini,
Uçsuz bucaksız maviliklere yer açalım.
Bir sana....Bir de bana....
Bu gece düşlerinde sakla beni
Sen hissetmesen de sana geldiğimi,
Ben tutayım düşlerinde sıkıca ellerini,
Kayıp gitmekten korkmazmış gibi...
Uzak diyarların yakın sevdalıları olalım bu gece.
Ten de nefes, nefes de yürek, yürek de adam,
Adam da yaşam....
Hayal kurmaya gerek olmadan, yaşama bahane uydurmak zorunda kalmadan
Biz olalım sadece bu gece....
Bu gece düşlerinde sakla beni.
Olsa da sabah, sen uyansan da
Gördüğün düşü hatırlamasan da, düşlerinde sakla beni.
Verme ellere bizi
Önemsizdir hayatta bundan sonra gerisi....
Bu gece düşlerinde sakla beni...

Read more...